Licznik odwiedzin

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj202
mod_vvisit_counterWczoraj1417
mod_vvisit_counterW tym tygodniu7173
mod_vvisit_counterW poprzednim tygodniu11064
mod_vvisit_counterW tym miesiącu39414
mod_vvisit_counterW poprzednim miesiącu61716
mod_vvisit_counterWszystkie4984750

Teraz Online: 25
Twój IP 216.73.217.34
MOZILLA 5.0,
Parafia Pilica

Sonda

Czy czytasz gazetkę parafialną "Głos Kolegiaty" ?
 

Kalendarz

czerwca 2026
pwścpsn
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930

Imieniny

Przed wczoraj : Lucji Wilhelma Wczoraj : Jana Pawla Dzisiaj : Maryli Wladysława Jutro: Leona Ireneusza Pojutrze : Piotra Pawla



Znikomość i chwała - nagrobek Kasi Pileckiej Email
Wpisany przez Grzegorz Piąty   
środa, 01 marca 2017 18:58

niedziela 001.2017

ZNIKOMOŚĆ I CHWAŁA - NAGROBEK

KASI PILECKIEJ

 

Nieodłącznym elementem wystroju starych kościołów są epitafia i nagrobki. Najstarszym zabytkiem z terenu naszej diecezji sosnowieckiej jest pomnik Kasi Pileckiej, znajdujący się w Kolegiacie św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Pilicy. Obiekt jest datowany na ok. 1555r. Dzieło to przypisywane jest jednemu z czołowych renesansowych rzeźbiarzy Janowi Marii Padovano. Artysta przybywając z Włoch do Polski na zaproszenie króla Zygmunta Starego wykonał wiele znanych dziś dzieł,

 

 

 

M.in. nagrobek S. Oleśnickiego w katedrze poznańskiej (1540), żon Zygmunta Augusta – Elżbiety (1546-52, we współpracy z J. Cinim), Barbary(po 1553) w Wilnie, nagrobek Hetmana J. Tarnowskiego i jego syna w katedrze w Tarnowie(1561-70), cyborium dla kościoła Mariackiego  w Krakowie(1552), projekt niszy nagrobka Zygmunta Augusta w kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu(1571) oraz loggii w Sukiennicach w Krakowie(1555-59).

 

W pilickim przedstawieniu widoczne są typowe cechy renesansu małopolskiego. Centralną partię wypełnia płaskorzeźba nagiego, śpiącego dziecka, z oddaną po mistrzowsku sylwetką a szczególnie twarzą, pogrążoną w spokojnym śnie. Oparte lewą ręką na czaszce symbolizuje „vanitas” – znikomość życia ziemskiego, a w prawej trzyma wieniec – symbol chwały. Cały nagrobek wspiera się na wolutowych konsolach, wieńczy go tablica inskrypcyjna.

 

TYGODNIK KATOLICKI NIEDZIELA - Ks. Tomasz Zmarzły

 

Dodaj komentarz

Kod antysapmowy
Odśwież